Herken je dit?
Je bent (alweer) moe en vindt dat je jezelf maar moet ‘vermannen’ , dus ga je maar door.
Je luistert niet betrokken naar je collega, want je hebt het druk. Maar niet luisteren vind je onattent, dus luister je maar door.
Je maakt een fout op je werk en veroordeelt jezelf tot domme kluns.
Je hebt pijn in je nek of rug, maar je huis is nog niet schoon of de klus nog niet af, dus neem je jezelf niet in acht.

Er zijn zoveel momenten dat we  streng zijn voor onszelf of onszelf veroordelen: We laten de strenge rechter aan het woord, en niet de liefdevolle  moeder. In dit artikel 10 tips om zelfcompassie te beoefenen.

Wat is dat, zelfcompassie?
Als je het woord compassie opzoekt dan komen synoniemen tevoorschijn als medelijden, mededogen, medeleven, erbarmen, ontferming…
Mijn definitie voor zelfcompassie is: Zorgzaam, liefdevol en ondersteunend voor jezelf zijn.

Zelfcompassie is juist voor hoog sensitieve mensen belangrijk. Ze stellen zichzelf vaak hoge eisen. Het werk moet perfect, de verhouding met anderen liefdevol en aandachtig. Door hun gevoelige zenuwstelsel hebben ze snel last van zaken die anderen niet lijken te storen. Dus kom op nou…even tanden op elkaar en niet zo slap zijn. Ik noem dit tegenkrachten: krachten die ervoor zorgen dat de strenge rechter volop zijn zegje kan doen en de liefdevolle moeder niet aan bod komt.

strenge rechterliefdevolle moeder

 

 

 

 

 

Hoe leer je dat nou, zelfcompassie tonen?  3 fasen en 10 tips

Fase 1 Herkennen van de strenge rechter.

1 Allereerst moet je de strenge rechter in jezelf gaan herkennen. Hoe vaak veroordeel je jezelf? Wat zeg je dan tegen jezelf? Hoe vaak overschrijd je je eigen grenzen? In welke situaties? Welke strenge eisen stel je aan jezelf?

2 Ga eens na: welke normen en waarden heb je rond jezelf aanvaarden zoals je bent, jezelf verzorgen, ziek, zwak, moe en onvolkomen zijn?

3 Onderzoek eens: Welke stemmen herken je daarin? Je ouders, leraren, broers en zussen, of simpelweg de tijdgeest waarin je bent opgegroeid? Wat zeggen die stemmen?

Fase 2: de deur open zetten voor de liefdevolle moeder

4 Erken dat niets zomaar gebeurt. Alles heeft een oorzaak, een noodzaak, een reden, ook al ben je je daarvan niet altijd bewust. Je bent niet met opzet onhandig, maar je bent moe en overbelast.

Je bent niet expres onattent maar je hebt het druk, en je collega overschrijdt je grenzen met haar gepraat tijdens het werk. Je bent niet zomaar moe, maar overprikkeld en hebt de laatste tijd te weinig stille ik-tijd gehad… Wat maakt dat je zo doet? Wat maakte dat dit kon gebeuren?

5 En nu een hele belangrijke! Verzet je niet tegen dat wat er in je gaande is, tegen wat je voelt.  Mindfulness stelt: alle verzet tegen dat wat er is, geeft lijden. Door te accepteren wat er is, ontstaat ruimte. Dan is het nog niet opgelost, maar door de ruimte die je maakt voel je je er wel wat beter bij. En in die ruimte kan iets nieuws ontstaan.

Fase 3: De liefdevolle moeder binnenlaten en laten spreken Fotogedicht 8

6  Stel jezelf de vraag: Hoe kan ik dit lichter en liefdevoller maken?

7 Vraag jezelf af: Hoe kan ik mezelf hierin ondersteunen en verzorgen?

8 Bedenk liefdevolle zinnen die je tegen jezelf kunt zeggen.  Bijv. Je bent goed zoals je bent, schat.

9 Ontdek waar je van geniet en ontspant en doe dat vaker! Waar ontspan je van? Je favoriete tv serie kijken, wandelen, kaarsje/muziek/boek, een lekker bad, chocolade…wat dan ook.

10 Schrijf een paar weken achter elkaar in je dagboek over: Hoe ben ik vandaag liefdevol, ondersteunend en zorgzaam geweest voor mezelf.

Vooruit….een toegift. Hier is tip nummer 11

Lees het volgende boek en er gaat een liefdevolle wereld voor je open:

‘Het leven liefhebben door acceptatie’, geschreven door Tara Brach.